Kiedy samurajowie nie walczyli, lubili oglądać sztuki teatralne i organizować pikniki.

Szlachetne no
W czasach samurajów ludzie ciężko pracowali, ale oprócz tego wspaniale się bawili! Zwykli ludzie przepadali za festiwalami, przedstawieniami kukiełkowymi i sztukami kabuki. Natomiast szlachta i samurajowie woleli poważną sztukę, poezję i przedstawienia no. Są one powolne, często o tematyce religijnej. Aktorzy wcale nie starali się naśladować prawdziwego życia. Ich kwestie były rymowane, nosili ciężkie kostiumy i używali ściśle określonych ruchów, np.: delikatne poruszanie rękawem oznacza: „Zakochuje się!”.
Kolorowe kabuki
Pod koniec XVI w. popularne stały się przedstawienia kabuki. Były one pełne akcji, emocjonujących walk i hałaśliwych pieśni. Przedstawienia toczyły się na obrotowej scenie, a aktorzy wyskakiwali zza ukrytych drzwi. Nosili fantazyjne kimona i jaskrawy makijaż. Aktorzy mieli liczne fankluby!
Kukiełki i pikniki
Japończycy lubili oglądać przedstawienia kukiełkowe, które nazywali bunraku. Lalki były duże – sięgały połowy wzrostu wysokiego człowieka. Jedną lalką musiały poruszać trzy osoby! Podczas gdy marionetki odtwarzały historię, muzycy grali i śpiewali. Festiwale także były świetną zabawą! Wiosną ludzie urządzali pikniki pod kwitnącymi drzewami wiśniowymi. Letnie święto zmarłych było okazją do śpiewania i tańców. Jesienią ludzie zbierali się, by oglądać jasnoczerwone liście klonu.

Ciekawostka
Aktorami w sztukach no byli tylko mężczy?ni. Nosili odmienną maskę i komono do każdej z odtwarzanych rol. Miny masek informowały publiczność, czy postać jest zła, smutna, szczęśliwa czy przestraszona.
Sumo były bardzo popularne w średniowiecznej Japonii. Dziś także cieszy się dużym zainteresowaniem. Zapaśnicy popychają się i ciągną aż do momentu, kiedy jeden z nich wypchnie drugiego poza ring.
|