Aikido 合気?
Nazwa pochodzi od słów ai - połączenie; ki - duch, energia i dō - droga, metoda.
Aikido jest uważane za najtrudniejszą ze sztuk walki, ponieważ polega na zgraniu się w czasie z napastnikiem. Chodzi o to, by zastąpić naturalne reakcje wyuczonymi, tzn. w momencie ataku przesunąć się do przodu i pod małym kontem wychylić na zewnątrz. Ma to na celu wyminięcie się z przeciwnikiem. W aikido nie ma technik ataku, ponieważ skłąda się z technik obronnych.
Sztukę połączenia ducha i energii opracował sensei Morihei Ueshiba. Uważał, że napastnik nie jest wrogiem tylko bratem, który pobłądził. Jego techniki składają się głównie z rzutów i dźwigni, uników i padów. W aikido można też znaleźć elementy walki bronią. Do tego celu używa się :
jō - krótki kij
bokken - drewniany miecz
tantō - nóż (najczęściej drewniana imitacja)
Broni używa się głównie na treningach.
U podstaw aikido leżą dwie sztuki: sumo i jujitsu. Łączy je cel: wytrącenie przeciwnika z równowagi. W sztuce Ueshiby wykorzystujemy siłę ataku przeciwnika przeciw niemu.
Na treningach kładzie się duży nacisk na psychikę i moralność. Nie chodzi o to, żeby zwyciężać, tylko nie uszkodzić przeciwnika. Tradycyjne aikido wyklucza na treningach wszelkie formy współzawodnictwa.
Strój używany na treningach to składa się z:
keikogi - kurtki
zubon - spodni
obi - pas
hakama - szerokie spodnie używane przez osoby ze stopniem mistrzowskim, rzadziej przez uczniów z 1 i 2 kyu.
Czarny pas zarezerwowany jest dla mistrzów; biały noszą uczniowie.
Bee dla Dansetsu
Filmik: Aikido master - Shihan Tissier - Iriminage
|
Portal
